Lopend over de rommelmarkt in een klein plaatsje hier over de grens in Duitsland, valt mijn oog op een mooi lelijk ding achter wat kraampjes aan een muur. Ze schijnen zelfs nog geproduceerd te worden, maar deze hangt er duidelijk al wat jaartjes. Waarschijnlijk al vanaf mijn kindertijd, toen mijn aandacht er ook al naartoe werd getrokken, maar dan om andere redenen.

De mevrouw van het kraampje zet vriendelijk wat spulletjes opzij, omdat ze denkt dat ik in dozen erachter wil neuzen. Naar mijn moeder roep ik, zoals in het verleden weleens zal zijn voorgekomen: “Een kauwgomballenautomaat!” en maak triomfantelijk wat foto’s. De mevrouw lacht, mijn moeder loopt door. Krijg dus geen centje voor in de automaat…